Het is alweer even geleden dat ik geschreven heb. Nadat we teruggekomen zijn uit Engeland voelden we de behoefte toch nog even ergens anders heen te gaan. Gewoon de zinnen verzetten. Dat resulteerde in vier dagen Terschelling. We stonden op een kleinschalige boeren camping. Hij was nog niet open, maar de gastvrouw ontving ons met open armen.
We hadden ons voorgenomen om s’ochtends vroeg op te staan. De wekker ging om half vijf. Het licht is dan mooi en de zon kwam op aan de goede kant van het wad. De ochtend gloed was prachtig en vormde een serene ervaring. Hier houd ik van. Op het wad stonden meerdere fotografen. We herkennen de club van Theo Bosboom een bekend landschaps fotograaf. Zijn leerlingen betaalden een kleine 1000 Euro voor vier dagen.
Een paar dagen later kwamen we ze weer tegen op een andere plek. Hilariteit alom.
Deze fotoreizen worden aan de man gebracht met unieke locaties van ervaren fotografen dus zo uniek was het niet.
We hebben vier mooie dagen gehad en de herinnering blijft.
Nu zijn we vertrokken voor een weekje Nederland naar de Weerribben in de kop van Overijsel. Door de aanleg van de Flevopolder zijn stadjes als Blokzijl, Jonen en Vollenhoven geen vissersplaats meer. Het water heeft plaatsgemaakt voor land. Overal worden bollen verbouwd en aardappels. Veel koeien in de wei. Echt Nederlands landschap met prachtige luchten.
Er stond een voordeur open in Blokzijl!
We blijven hier vier dagen dan door naar een camping die ligt op de grens van Friesland, Drenthe en Groningen. Het schijnt een luxe camping te zijn met een gerenommeerd restaurant.
Vandaag een kleine 30 kilometer gefietst. Dat was lang geleden. Door een navigatie fout kwamen we in Giethoorn terecht. Een plaats ingenomen door toeristen. Het was er niet zo druk als dat we gewend waren van een vorig bezoek. Ook geen Chinezen gespot. De fluisterboten voeren in file door het water. Big business. Wat wel opviel waren de Indiërs. Zijn dit de nieuwe chinezen?
Moe en voldaan zijn we weer terug bij de camping. Het weer is goed evenals het humeur.
De dag erna een tochtje naar Blokzijl. We lopen rond langs de haven in het centrum. De terrassen zijn druk bezet. Voor de huizen zitten mensen te genieten van het mooie weer met een glas roze of witte wijn. We komen in contact met een authentieke Blokzijler. Zijn huis is van 1696. Ze vertellen dat het vermakelijk is zo over de haven te kijken, vooral als er huurboten gaan aanleggen. “Ma wil links en Pa wil rechts”. Het resultaat is dan niet fraai, met een hoop bombarie.
Wij kopen ook een flesje wijn om in stijl te blijven en maken de rest van de nasi klaar. Weer een prima dag gehad.
Vandaag weer lekker gefietst, nogmaals 25 kilometer richting Kalenberg. De andere kant uit in dit mooie stukje Nederland. Vroeger heb ik hier met de kinderen veel gekanood. Je zag dan alleen de hoge beschoeiing. Nu met de fiets zie je het landschap en bijna niet de kreken en sloten. De uitgestrektheid is overweldigend. Veel grasland af en toe een boerderij met vee in de wei.
Zondag hebben we een rustdag gehouden. Betalen de camping en maandag weer verder richting Bakkeveen.
Onderweg valt en zomaar een vogel uit de lucht, die lijkt op een ooievaar. Hij heeft een zwarte snavel. We stonden al stil om een boterham te eten, Fred loopt erheen. Ik roep hem na niet aanraken i.v.m. vogelgriep. Dat is aan doveman’s oren gericht, want hij tilt de vogel op en legt hem aan de kant van de weg. Inmiddels ontstaat er een kleine file. Een man komt erbij en besluit hem naar een vogel centrum te brengen. Mogelijk is hij gewoon verzwakt door de warmte en een lange tocht.
Met een kleine vertraging op de camping “de Drie Provincien” in Bakkeveen aangekomen. Dit is wat je noemt een “ECHTE” camping. De plekken zijn royaal en met haagjes, zodat je niet meteen bij de buren binnen kijkt. Er zijn ook verschillende categorie plaatsen met bijbehorende prijzen. De standaard (charme) plaats, de uitzicht plaats en een vijver plaats. De laatste voor de vissers interessant, vrouwlief kan vanaf de kant toekijken. Het bijbehorende restaurant is het beste camping restaurant van Nederland. Je moet het reserveren.
De Restaurant prijzen zijn schrikbarend, dus ik denk niet dat dit hem word. Voor 35 pp kan ik zelf ook lekker koken.
De douche is begrenst op 5 minuten en er gelden mij teveel regels. Zo moeten de caravans allemaal in een rij staan met de luifel naar het midden gericht. Geen tenttapijt in de voortent, ik zal de rest van de vijf pagina’s tellende regels niet opnoemen. En internet mag je op twee verschillende apparaten gebruiken. Ik dacht dat dat echt verleden tijd was.
Als ik deze camping vergelijk met de mini camping waar we eerst waren dan snap ik niet waarom ze 35 euro per nacht durven te rekenen. We hadden onbeperkte goede internet ontvangst, een aardige gastvrouw, douchen zonder problemen. Nu ja weer een ervaring rijker.
Wat wel heerlijk is, is dat de frites boer hier aan het hek staat. Vanavond de “gezonde” maaltijd gegeten van twee loempia’s met frites.
Een camping is altijd een bron van vermaak. Men zit onder de voortent en kijkt wat er langs loopt, al dan niet met een glaasje wijn. Af en toe wordt er een blik gewisseld. Ook de onuitgesproken vergelijking tussen de camper en caravan bezitters is mooi te zien, als je de signalen oppikt. Waar kampeer jij in, wat heb je aan boord? niet eens een wasmachine of erger afwas machine? Hoe groot is jouw caravan en dan ook nog wat kost hij?
Vooral de laatste vraag wordt vaak gesteld, want onze Hero is relatief onbekend.
Wij zien er ook uit als zigeuners. Een voortent is bruin beige een luifel gemaakt van een Esvo tent. De andere kant heeft de Bushwakka luifel zonder tentstokken. Om de zij-regen buiten te houden heb ik daar weer een stuk tent luifel aan bevestigd, die ik op marktplaats in de aanbieding vond. Het staat niet echt strak maar is functioneel. Onze home made keukentent is grijs, dus een aardig allegaartje. Hier eten we bij koud weer, drinken een glaasje wijn of doen een plas in de potti potti.
Al met al een bijzonder geheel.
Het mannelijk geslacht vindt onze caravan stoer het vrouwelijk geslacht moet er niet aan denken. Het is niet meer dan een bed op wielen, maar wel eentje die goed geïsoleerd is met een heerlijk bed en zo knus.
Vanavond was er een marktje waar lokale producten worden aangeboden. Er stond iemand met honing en iemand die wat fruit uit eigen tuin verkocht. Rode bessen, zwarte bessen en kruisbessen. De visboer deed goede zaken met kibbeling en gebakken vis.
Een man verkocht kaasjes van zijn geiten boerderij en verder hield het op. Wij hadden al -home made- lasagne gegeten. De beurs bleef gesloten op een pot honing na.
Woensdag 16 juni.
Vandaag voor het eerst regen. Weinig haast om op te staan en heerlijk tot half tien geslapen. We slapen hier veel, heerlijk. Roden ligt hier een half uur rijden vandaan en daar is een grote camping zaak -De Kampeerhal. Als ik op het web zie dat ze camping gas in de aanbieding hebben en wij best wat kunnen gebruiken is de beslissing snel genomen. Op naar Roden. De winkel is groot, door de vakantie drukte ook druk. Je kent het wel jengelende kinderen, overspannen ouders, want ze willen op vakantie en hebben van alles nodig. Schichtig rondlopende medewerkers in de houding “ik ben er niet, want ik moet voorraad aanvullen”. Kortom een levendige boel.
Fred heeft behoefte aan een korte broek, naast het gas, toilet vloeistof, elastieken voor de tent en nog wat prullaria.
Ik wil een andere koekenpan. Het ding dat we nu hebben past niet goed op het gas en dreigt iedere keer van het kooktoestel te glijden. Ook die vinden we, wat een hoeveelheid spullen hebben ze hier, je zou bijna keuze stress krijgen. Na een kop koffie vertrekken we weer naar de camping, waar de pan wordt uitgeprobeerd met gebakken aardappelen en een Duitse biefstuk. Sla erbij en de maaltijd is compleet. Zaterdag rijden we naar huis. Deze korte vakantie bevalt best goed, omdat het weer zo meewerkt.
