De weg naar huis loopt via Praag, we willen niet door Oostenrijk en langs München. Teveel files op de weg door werkzaamheden. We zijn er in het verleden al meerdere keren geweest, ik voor mijn werk, of samen voor vakantie. Praag schijnt een mooi dierenpark te hebben, de stadscamping Camp Dana Troja is dichtbij en een goed uitgangspunt voor de metro.
Ook in Praag mag je gratis met het openbaar vervoer mee als bejaarde en het dierenpark kost voor 70+ers met plattegrond 0,27 cent. Echt waar!!
Het park ligt op een heuvel en heeft meerdere afdelingen. Toch geeft het mij een benauwd gevoel. De beesten zijn gefrustreerd en hebben repeterend gedrag. Ze lopen steeds hetzelfde rondje of staan te weven, door met hun hoofd te schudden en van het ene been op het andere te staan.
Er woont ook een tijger, die zijn rondjes loopt. Hij ziet duidelijk de mensen achter het glas staan en springt hier herhaaldelijk tegenop. Grote klauwen schrapen op het glas. Ik kan het niet aanzien en loop verder. Wat een ellende voor dit beest, dat hoort te genieten van vrijheid. Het hok is echt klein.
De Chimpansees zijn beter af, er zijn jongen. Als bijzondere dieren hebben ze nachthokken, met muizen soorten, hele grote leguanen, slangen, vogels, de giraffen, Prezwalski paarden en ga maar door.
De dierentuin is een publiekstrekker, de tram vanuit de stad rijdt af en aan en zit tjokvol.
De dag erop gaan we de stad in. Ik merk wederom dat ik geen stadsmens ben. In Budapest waren de gebouwen schoon en onderhouden, in Praag meer verval en vuil. Op de markt is het zeer druk. Natuurlijk lopen we over de Karelsbrug met honderden anderen.
Altijd leuk met de tekenaars aan de kant, die portretten maken. Praag is een groot shoppingcentrum geworden. De borden van C&A, H&M schreeuwen je tegemoet in de gevels. Het Paladium heeft 200 winkels achter zijn gevel met restaurants. Om half drie houden we het voor gezien.
Fred wil graag varkensknie eten een nationaal gerecht. Hebben we in het verleden ook gedaan. Hij googled een restaurantje op. Wij erheen een echte bier-kroeg, in een buitenwijk. Binnen gekomen zit men aan lange tafels en spreekt geen woord buitenlands. Het gonst er door lachende mensen en druk gewauwel. We bestellen een pint bier en nog iets dat lijkt op varkensknie. Het blijkt een dikke hamburger te zijn. Helaas had Google translate het niet goed begrepen.
Op de camping de vraag hoe verder. Net over de grens licht de Sächsische Sweiz .
In dit gebied waar we de volgende dag tegen drie uur aankomen. ‘Saksisch-Zwitserland (Sächsische Schweiz) is een natuurgebied in het oosten van Duitsland, in de deelstaat Saksen, dat bekend staat om zijn spectaculaire rotsformaties, diepe kloven en bossen. Het gebied ligt aan de grens met Tsjechië en grenst daar aan het Boheemse Zwitserland. Het wordt gekenmerkt door het Elbezandsteengebergte, de imposante Vesting Königstein, de Bastei-brug en vele wandel- en klimmogelijkheden, waaronder de beroemde Malerweg’ volgens Google.
De beschrijving sprak ons aan, dus waarom niet. We rijden via een smalle weg de bergen in. Links en rechts in de dorpen kuur-oorden met een hoog bejaarden gehalte. De bossen zijn prachtig de bomen rijken kaarsrecht tot de hemel, zoekend naar licht. Op de grond veel doodhout.
Onze uitgezochte kampeerplek blijkt dicht, al verder rijdend komen we een camping tegen. Ze rekenen 43€ per nacht en voor de douche moet je apart betalen. Gewoon schofterig veel. Het sanitair is vreselijk ver weg, je zult maar nodig moeten. Dit wordt dus een eenmalige ervaring.
Langs de camping loopt een tramlijn, die piepend en knarsend langs rijdt. Altijd vol met de oudere generatie. We zien veel wandelaars die de bergen intrekken en we besluiten ook nog een wandelingetje te maken. Wel wil ik de tijd in de gaten houden, geen zin in donker gevaarlijk gedoe.
Vannacht heb ik genoten van een kraakheldere sterrenhemel. Prachtig was dat.
Vanmorgen verder getrokken. Het toeristische gedeelte achter ons gelaten en genoten van de bergen en koper gekleurde bomen. Tegen elf uur maakten we een wandeling door de hoger gelegen heuvels en knopen hier meteen onze lunch aan vast. Het weer is zonnig met een koude wind.
Ik heb nog 4 schone onderbroeken, dus dat zal het thuis streven worden.
