Kamperen in Heerde op de Noord Veluwe.

We willen van de herfst genieten en thuis blijf je bezig. Je vraagt je af hoe dat kan, want we zijn gepensioneerd. Zitvlees hebben we beide niet. Fred is lekker bezig bij Merel met de verbouw van de badkamer en voor mij de studio. Een laminaat vloer is al gelegd. Zelf ben ik druk met huishouden, fotografie, bezoekjes van vrienden regelen en ga zo maar door. De dagen vliegen om en voor je het weet, zit je midden in de herfst.

We hebben heel rustig de caravan ingepakt, een kruis door onze agenda gezet en weg zijn we. Een ding staat vast we willen naar dochter Eva, die hebben we te lang niet gezien. Dubben, gaan we naar Zeewolde, omdat de Flevopolder best veel te bieden heeft met de Oostvaarders Plassen, Kampen en Urk of toch naar de Veluwe, voor de paddestoelen, de herfstkleuren en de bossen. Het is het laatste geworden.

 We staan, als enige Kampeerder, op het natuurterrein van het Gelders landschap in Heerde. Er is hier niets, alleen grondwater en een put voor het toilet, daar kunnen we het mee doen. We hebben een generator voor electriciteit, want met weinig zon doen onze panelen niet veel. Helemaal zonder electra wordt lastig in deze periode van het jaar want kaarslicht is wel romantisch maar niet even practisch. Ook mijn laptop vraagt om electra en natuurlijk de accu’s van de fototoestellen.

Zondag komen we bij het hek van het Gelders landschap. Helaas staan er twee auto’s geparkeerd voor het hek, ondanks het bord dat de uitrit vrij gelaten moet worden. We kunnen er niet door. Verderop op een parkeerplaats wachten we geduldig af, onder het genot van een kop soep. Eerst wandelen en daarna zullen ze wel vertrokken zijn. Het zonnetje schijnt en het ruikt heerlijk fris. Natuurlijk gaan de toestellen mee om een en ander vast te leggen.

Als we terug komen is er één auto weg en dat geeft ons voldoende ruimte te passeren. Ik kan het niet laten een briefje onder de ruitewisser te leggen, met de mededeling dat de auto de ingang tot de camping blokkeert.

We duiken relatief vroeg ons bed in en rond elf uur slaap ik als een roos. Ik word heerlijk uitgerust wakker om negen uur. Het is lang geleden dat ik zo goed geslapen heb. Omdat het regent hebben we geen haast. Met een boek in bed en een ontbijt is het heerlijk vakantie te houden. ‘s Avonds hebben we met mijn vriendin Annemiek uit Ommen afgesproken. Ik ken haar 40 jaar en het is iedere keer weer goed elkaar te zien en bij te kletsen. Net alsof de tijd heeft stilgestaan.

Vannacht heeft het licht gevroren. De zon is omvloerst door de wolken. We trekken erop uit. De kou prikt in je neus, het is heerlijk weer. We lopen een blauwe route om niet te verdwalen, want je komt echt niemand tegen. Onderweg genieten we in een restaurant van een  heerlijke kop soep. Het landgoed De Dellen is vroeger van Buys Ballot de natuurkundige geweest. Hij heeft de bomen geplant en lanen aangelegd. Het is mooi en mocht je ooit in de buurt zijn neem een kijkje.

Overal zijn sporen van de zwijnen. Herten hebben we nog niet gezien. Wel veel paddestoelen en prachtige herfstbladeren.

Parijs fotoshoot voor de Notre Dame en Eiffeltoren

Ik heb verschillende workshops gevolgd bij Frank Doorhof. Hij is een Nederlands top fotograaf op het gebied van fashion- en modelfotografie. Ik houd enorm van zijn stijl van fotograferen, de manier waarop hij met licht omgaat en zijn creativiteit.

Ooit kwam ik hem tegen op een fotobeurs van Sony en sindsdien is hij niet meer van mijn netvlies verdwenen. De eerste workshop, die ik bij hem volgde vond ik doodeng, want wat kun je verwachten van zo een workshop als beginnend fotografe? Maar nu, na twee jaar heb ik zoveel geleerd over licht- en studiofotografie en ben ik zoveel verder. Verder is Frank gewoon vreselijk aardig en wil hij je altijd helpen.

Ik volg ook al langere tijd Jason Lanier via Youtube, eigenlijk voordat ik Frank ooit ontmoet had. Hij fotografeert veel buiten, minder extreem. Het is weer een andere stijl van werken.  Ik wil al heel lang een workshop bij hem volgen om  nieuwe ideëen op te doen. Hij woont in Amerika en het is waanzin om daarvoor over te vliegen. Toen hij aankondigde, dat hij naar Parijs kwam aan het begin van het jaar, heb ik toch van de gelegenheid gebruik gemaakt en geboekt. Toen wij begin dit jaar naar New York gingen had ik geld op mijn credit card gezet. Ik doe dit nooit en was het restant  totaal vergeten. Dat was boffen, doordoor had ik de workshop “vrij”. Dat was helemaal super. Ik heb een hele tijd gedacht dat het een fout van Visa was, maar ik geloof het niet.

We staan bij Versaille in Parijs op een camping, die tussen de bomen ligt aan het eind van een doodlopende weg. Op de camping zijn vaste tenten en huisjes. Het moet in de zomer een bloeiende business zijn. Het terrein is heuvelachtig en onregelmatig, overschaduwd door bomen. Niet verkeerd volgens ons. Het is een ACSI camping, dwz dat je in het na-seizoen goedkoop kunt kamperen. Niet gek na onze Keulen ervaring, die camping was gewoon duur.

De auto heeft nog steeds last van zijn differentieel. Het lijkt wel een koffiemolen, zoveel herrie maakt hij. De garage had een poging ondernomen een en ander te maken, maar schijnbaar niet gelukt. Dus na de trip staat hij weer in de garage.

We vertrekken vlak na de spits en rijden ieder om de twee uur. De navigatie geeft aan dat we rond drie uur aankomen en ik wil zeker voor de spits door Parijs zijn. De realiteit is, dat we met alle vertraging bij Antwerpen en een afgesloten weg bij Lille pas om zes uur aankomen.

Zaterdag gaan we Parijs via het openbaar vervoer ontdekken. Je koopt een Mobilis ticket dat de hele dag geldig is in al het openbaar vervoer. De workshop begint in de stad en we willen zien hoeveel tijd de reis erheen vergt. Na anderhalf uur in en uit treinen en trams zijn we er. Het is slechts 13 kilometer. Waardeloos, zeker als je van alles aan apparatuur en flitsers gaat meenemen. Jason had vermeld dat al zijn flitsers en andere apparatuur gestolen is op de Airport en je wilt gewoon niet zonder licht zitten. Ik heb al heel vaak gedacht aan een oude kinderwagen of een bolderkar om het sjouwprobleem op te vangen. We hebben een paar keer een kruiwagen meegenomen naar een shoot, maar dat werkt ook niet echt op zand en heide. Vroeger hadden we een kar achter de fiets en die zou nu uitstekend dienst doen, ofschoon ook veel te lomp en te zwaar.

In Keulen hadden we een Nederlander ontmoet, die zelf zo een vouwbare bolderwagen had ontworpen. Hij had nog een demo model staat en die hebben we na lang aarzelen aangeschaft. Niet alleen voor fotospullen, maar ook om kampeerspullen en tuingereedschap mee te vervoeren. Of als we met de kleinkinderen op stap gaan van alles mee te kunnen nemen. Ik merk dat zwaar tilwerk niet meer makkelijk is omdat mijn handen gewoon af en toe pijn doen. Jaja ouderdom etc etc…..

Bij het Marriot hotel waar we de workshop hebben, doe ik navraag naar parkeer tarieven. Op zondag hoef je in Parijs niet te betalen langs de weg!!!!!! Nu dan is het makkelijk voor ons, morgen met de auto. In de binnenstad betaal je 26 Euro als max tarief voor 24 uur parkeren op doordeweekse dagen. Ik ben met openbaar vervoer twee personen bijna hetzelfde kwijt dus is voor maandag de keuze snel gemaakt. Door te carpoolen delen we de kosten. Prima.

Zondag eerste workshop dag.

Na de ontmoeting van de modellen en medestudenten, (we zijn met zijn vieren in het totaal) hebben we de doelstellingen voor de workshop bepaald. Op naar de Notre Dame om daar te gaan werken.

Het is natuurlijk erg druk op het plein voor de Notre Dame. We weten niet of de politie een en ander toestaat, maar uiteindelijk schijnt het geen probleem te zijn. Jason laat ons zelf de lichtopstelling doen en de modellen poseren. Nu zijn de modellen zo ervaren, dat het laatste geen probleem is, want die gaan automatisch in de goede “stand”. Faith is verbazingwekkend en prachtig. Lisa kan heel goed een beetje Frans verlopen type naspelen. Heerlijk. Het valt op dat de menigte op het plein voor de Notre Dame uiteen wijkt als wij schieten. Ze verwachten volgens mij een beroemdheid. Verder gaan ze met smartphone ook foto’s maken en weten niet wie ze nu gefotografeerd hebben. Vermakelijk.  Regelmatig krijgen we tips  van Jason. Na een dag ben ik toch wat teleurgesteld. Leer ik nu wat, ja of nee?

Bij de nabespreking van de foto’s tijdens de maaltijd, komen de tips.

Eerste tip was, neem de tijd. Kijk naar je compositie, laat je niet meesleuren door je enthousiasme. Zorg dat je beeld recht is, kijk goed naar de belichting.

De tweede dag voor de Eifeltoren, valt het kwartje, maar dat hebben we niet meer met de euro. Ik merk dat ik heel veel geleerd heb, of ik het kan toepassen is een tweede, maar de aandachtspunten zijn duidelijk. Het enige dat je dan nog kunt doen is veel oefenen en dan komt de rest zeker. Jason heeft uitleg gegeven over de fundamentele zaken voor het poseren, iets dat mijn leerdoel was. Het model hielp lekker mee, toen we zelf haar moesten neerzetten. Een kleine verandering in houding kan een veel sterker beeld geven. Klik zeggen mijn brains, wat goed.

Als we tegen tien uur s’avonds stoppen met het fotograferen realiseer ik me dat we de camping deuren gesloten zullen vinden. Dat wordt lopen naar de caravan.

Tegen half twaalf zijn we in ons tweede huis, veel geleerd en weer nadenk werk.

Het was heerlijk even eruit te zijn. Dochterlief blijft me door het hoofd spoken. We weten met elkaar dat we verder moeten, maar mijn god wat is het soms moeilijk. Maar ja wie heeft ooit beweerd dat het leven makkelijk is. Gelukkig hebben we elkaar als gezin en veel lieve vrienden. Dat is zo een troost.

Voorlopig hebben we geen trips geplanned. Fred wil zijn/mijn studio bouwen. Merel heeft hulp nodig in het afwerken van haar huis en de jongens komen gezellig logeren. Natuurlijk kunnen we de rest van het gezin en onze vrienden ook niet vergeten, dus vliegt de tijd door je vingers. Dat zal voor een ieder herkenbaar zijn.

Ik heb nog meerdere fotoshoots op de agenda staan. Het kriebelt enorm om dit te doen.

Wij blijven voorlopig twee pensionados met een Airsteam al is het even iets rustiger in het reizen.

Photokina Beursweek

Vandaag is het zaterdagavond. We zijn beide kapot van alle indrukken en de afstanden die we lopend op de beurs hebben afgelegd. Vroeger, toen ik zelf nog regelmatig een beurs deed, was ik ook kapot. Het is dus herkenbaar. Alleen ben ik nu consument en geen leverancier. DWZ dat je de hele beurs afloopt om te kijken naar nieuwigheden, koopjes, wetenswaardigheden en kennis in tegenstelling tot het staan op je stand.

Demo zwaardvechten door Japanners. Helaas stond ik aan de verkeerde kant.

De Messe in Keulen is enorm groot. Er zijn 9 hallen in gebruik. Canon heeft een hele hal ingericht, ook Nikon, Leica en Sony zijn dik vertegenwoordigd met zowel fototoestellen als filmapparatuur. Ze hebben allemaal iets van een test plaats met model voor hun lenzen en toestellen. We kijken onze ogen uit bij de lenzen van Zeiss, Tamron, Samyang en alle andere kleinere merken.

Daarnaast zijn er leveranciers van printers, software, fotoboeken, fotolijstjes en ga zo maar door. Een enorm aantal statieven, fototassen en rugzakken zijn tentoongesteld. Opslagmedia, drones en lichtmodifiers als softboxen en beauty dishes. LED doet zijn intrede en dat in vele vormen.

Gadgets als selfie sticks, mini statieven of kleine printers, waarmee je meteen vanaf je mobiel kunt afdrukken, trekken veel jong publiek. Kodak heeft een mooi product hierin.

Aan de rand van de hallen zijn meestal de kleinere spelers op de markt te zien en zo kom je bij de stands van de Chinezen en Koreanen of een IJslander die drie D fotografie in de markt wil zetten gebaseerd op een prisma. Chinesen verkopen alles wat los en vast zit voor zeer lage prijzen. 2 euro voor een luchtblazertje is geen geld. Of lens doekjes met je naam erop. 

Op diverse podia worden demo’s gegeven door bekende fotografen. Topics als hoe ga je om met het beschermen van je foto’s op internet, wat is de invloed van social media voor je bussiness komen aan de orde. Ook portret sessies of uitgebreide photoshop tutorials. Leerzaam om te volgen en het geeft altijd weer nieuwe creatieve ideeën.

Ben je moe en wil je even iets anders, dan is er dagelijks een circus act op het midden terrein buiten. Werkelijk goed met acrobatiek en trapeze werk. In een hal zit een hele dag een juffrouw te schommelen, die druk gefotografeerd wordt. Leuk om te oefenen op het meertrekken met beweging. Of twee samurai vechters uit Japan die elkaar te lijf gaan in een flitsend tempo. Kickboxers en break dancers geven demo’s.

Barbie was er ook!

We hadden onze vouwfietsen meegenomen. De afstand tot de camping is ongeveer 5 kilometer en het fietspad naar de messe goed te doen. Gisteravond waren we  minder moe en zijn we nog wat foto’s bij avondlicht wezen op een brug over de Rijn. Na afloop stap ik in een gat hetgeen een behoorlijk verstuikte enkel opleverd en een dikke voet.

Dus vandaag toch rustig aan gedaan, in die zin dat ik meer naar lezingen heb geluisterd. Het is te merken dat de beurs afloopt want de chinezen houden uitverkoop aan het eind van de dag. We scoren nog wat nuttige dingen zoals een oplader voor onze fotobatterijen en wat gekleurde gels voor de studio flitser. Kun je het licht blauw, rood of geel laten worden. Leuk in combinatie met rook of als accent licht.

Morgen houden we het voor gezien en rijden richting huis. Het heeft geen zin hier langer te blijven, want de camping is druk en vreselijk gehorig. Op de Rijn komt regelmatig een boot langs met feestvierende jongeren en dat merk je goed aan het lawaai. Op dit ogenblik klinkt er een vreselijke beat op de achtergrond met het nodige geschreeuw. Het water draagt ver.

Het was een welbestede week en we hebben het beiden naar ons zin gehad. Fred is net zo nieuwsgierig als ik naar nieuwtjes. Maandag moet de auto naar de garage voor het differentieel. Woensdag heb ik eters.

Donderdag vertrekken we richting Parijs. Daarna voor langere tijd thuis gepland met mogelijk in de herfst nog een paar dagen kamperen. We zien wel. Het is heerlijk als je zo een flexibel tweede huis hebt. Je hoeft niets te plannen en je volgt gewoon je hart als je weg wilt. Ofschoon deze twee trips wel lang tevoren geboekt waren.

Keulen, 17 September.

De Photokina, een grote fotobeurs, wordt om het jaar in Keulen gehouden. Wij zijn er nooit geweest, maar het schijnt gigantisch te zijn. Veel te zien en te doen, dus hebben wij er in de voorverkoop, tickets voor besteld.

Het verzet onze gedachten, want door alles wat er de laatste maanden gebeurd is rond de dood van Marcel zijn we emotioneel en fysiek best moe. Het is zo een vreselijk verlies, waar je niets aan kunt veranderen.

We hebben ook leuke dingen gedaan. Gewandeld en gefietst. Met de (klein)kinderen gekampeerd en Fred zijn 65ste verjaardag gevierd. Geklust bij Merel, want daar moet ook nog veel gebeuren. Fijn dat Fred, Steef en Freek meegeholpen hebben, geeft echt familie gevoel.  Ik was in de gelegenheid een foto workshop te volgen in de verlaten Donge centrale van Essent. Het is raar om in zo een verlaten complex rond te lopen, waar de machines nog volop staan te glanzen. Zelfs de directie kamer was intact en de ordners stonden in de kast. Op een plank lagen de CD’s met daar op het kwaliteits systeem. Alles overbodig want het nieuwe Essent gebouw staat 500 meter verder. Mooie hoge ruimtes, de zolder was door duiven in beslag genomen. Een fantastisch model maakte het plaatje compleet. Wat is dit toch leuk om te doen.

Na de gebruikelijke inpak sessie van de caravan, op richting Duitsland. Het rare is dat het weinig uitmaakt of je nu een dag weggaat of twee maanden. Behalve de wasmachine en de generator neem je weinig minder mee. Bij vertrek giert de auto als een hese boer, doordat het differentieel nog steeds kapot is. Af en toe heb ik het idee dat het niet lang duurt voordat de moeren rond onze oren vliegen. Gelukkig gaat er een ander differentieel in voordat wij naar Parijs vertrekken. Onderweg genieten we van een lekkere kop koffie en rond een uur of half drie zijn we op de camping aan de Rijn, zo een 5 km van Keulen Centrum. Goed te fietsen dus.

Zondag hebben we afgesproken met Monika en Harrald, Duitse Airstream vrienden. Monika heeft heerlijk gekookt en ze wonen in een fantastisch appartement. Een oud huis dat niet gebombardeerd is met mooie details en grote hoge ruimten. Het is echt gezellig en we kletsen lekker bij.

 

Moderne tijd in de kerk.

Vandaag stond, volgens ons, de Photokina op de lijst, maar ja, blijkt hij pas morgen te beginnen. Mijn skills tot secretarieel werk zijn dus niet toegenomen, sinds ik thuis ben.

Ik dacht nog dat de bewaker bij de poort een grapje maakte en mij in de maling nam, maar nee de realiteit achterhaalt me.

Nu is er in Keulen altijd wat te zien. Er zijn horde toeristen en attracties. 

We doen een rondje stad en scoor ik een nieuw grijs vest. Waar het vorige is gebleven mag Joost weten want het blijft onvindbaar. Gisteren waren we al de Dom ingelopen maar alle bruggen zijn ook de moeite waard evenals de buurt bij het staton. Morgen een nieuwe poging om de Photokina te bezoeken. Helaas hebben we straks geen internet meer. Deze drie dagen lopen straks af en ik wacht even met bijkopen. Kijken of ons Engelse account nog wat data kan leveren.