dinsdag 7 juli 2026
donderdag 4 juni 2026
Van Bialystok naar huis.
Rond Bialystok, dat in Noord-Polen ligt, is een groot natuurgebied het Narwianski Park. Dit wordt onze laatste stop voordat we naar huis rijden. Ik had tevoren gezegd dat ik geen zin in muggen heb. Tegen vijf uur maken we een wandeling en ja hoor, ik word besprongen en gebeten.
Inmiddels regent het ook. Onze weerapp zegt dat het morgenvroeg ook regent. Als je dieren wilt zien, moet je echt om 5 uur op willen staan.
Ons besluit is snel genomen, dit heeft geen zin, we gaan naar huis. We zijn nog fit en rijden tot s’nachts twee uur door. De douane is in de controle mood, en natuurlijk nieuwsgierig naar de caravan.
We stoppen bij een tankstation tussen de vrachtauto’s. Dan zijn we straks ook weer snel wakker.
In Duitsland zijn er enorme files, we vermaken ons met een podcast van Adriaan van Dis, hij kan prachtige gedichten voordragen en de brompot Maarten van Rossem. De volgende stop is 400 km van huis, we komen de volgende dag thuis rond half drie.
Zoals gebruikelijk gaan we eten bij de buren, dat is een heerlijk gezellige traditie. Tegen 8 uur vallen mijn ogen dicht, autorijden is best vermoeiend.
We hebben in totaal 6500 km gereden.
zaterdag 30 mei 2026
Litouwen
Mijn 78ste verjaardag wordt een reisdag in Litouwen het grootste land van de Baltische Staten. Het is groter dan Nederland en heeft slechts 2.8 miljoen inwoners.
Het weer is omgeslagen en het regent. Goed om al het stof van de auto te verwijderen. Ik krijg veel lieve felicitaties van vrienden en familie en van de kleinkinderen. Die zijn nu zo groot dat dit kan, erg leuk.
Onderweg kopen we een taartje, dat we met koffie in de auto opeten. Als we aan het eind van de middag een plekje zoeken, komen we langs een enorme geodetische glazen koepel. Het heeft ook iets uitnodigend, dus toch even kijken.
We spreken iemand aan, het blijkt een soort heiligdom te zijn, waar je kunt mediteren. De koepel is vrij toegankelijk. Langs de rand staan stoelen, het ruikt naar zoete kruiden. In het midden een piramide met vazen, er speelt zachte muziek. Het heeft iets magisch, dat kan ik niet ontkennen. Ook de grootsheid van de koepel.
Het is inmiddels laat geworden, snel een plekje zoeken, waar ik niet helemaal blij mee ben. Maar goed, morgen verder.
We willen naar Grüto Parkas, onofficieel bekend als Stalins world.
Toen Litouwen bevrijd was van de Russische overheersing, werden alle standbeelden en alles wat aan de overheersing herinnerde vernietigd. Eén man heeft meerdere beelden verzameld en die zijn nu te zien in dit museum. Ook schilderijen, documenten, ridderordes, wapens en heel veel boeken, die met de Russische overheersing te maken hebben. Her en der staan wachttorens, waaruit propagandistische muziek klinkt. Het is indrukwekkend.
Ik vind de gestileerde beelden mooi en krachtig. Er zijn er veel van Stalin, Lenin en Karl Marx. Wat een geschiedenis ligt hier verborgen. De Russen hebben geprobeerd Litouwen cultureel en godsdienstig te hervormen. Het katholieke geloof is diep geworteld in Litouwen. Boeken werden gecensureerd en eigen gebruiken en historische achtergrond hervormd naar communistische gedachten. De overheersing heeft heel veel slachtoffers gemaakt.
Omdat er zo weinig toerisme is, zijn de Engelse teksten erg summier. Veel kunnen we niet begrijpen.
Morgen verwachten we in Polen te zijn.
donderdag 28 mei 2026
Rüsons meren.
Aan alles komt een eind en zo ook aan ons bezoek aan Wildlife Dreams.
Wat een ervaring was dit. Vogels die op een paar meter van je af zitten en gewoon hun ding doen. Ze maken ruzie, ze poetsen hun veren, zingen hun lied en eten de zaden. Ze houden elkaar in de gaten. Eerst komt de specht, dan de gaai en daarna de kleinere vogels. Is er een rover, dan verdwijnen ze allemaal.
Ik vind het een sport om een vogel in vlucht te fotograferen. Meestal mislukt dit, maar als er op zeker moment een Vlaamse gaai recht op me afkomt, heb ik beet.
We nodigen Phil en Elaine uit voor een etentje. Ze hebben ons zo goed geholpen met de auto, die nu voor de helft van de Nederlandse prijs gemaakt is. Helaas is het restaurant gesloten, dus halen we allerlei lekkere hapjes en pizza’s bij de supermarkt. We zitten heerlijk in de avondzon met een goed glas wijn, goed gezelschap en lekkere hapjes.
De volgende dag nemen we dan toch afscheid na vier dagen fotograferen. Phil zegt, ik weet nog een mooi campingplaatsje hier bovenop de top van de vallei. Tja, daar stonden we al. Met de belofte dat we zeker terugkomen naar Estland, nemen we afscheid.
Phil heeft veel plannen om de site verder te ontwikkelen. Met schuilhutten langs het meer in het dal en in de bossen, om zo groter wild te kunnen zien.
Het landschap gaat geruisloos over in Letland. De gele velden langs de weg zijn betoverend mooi. De uitgestrekte bossen vertonen hun lentegroen. Bloesem popt op en soms een haag van paarse seringen.
Aangekomen in Zuid-Letland en staan we aan een prachtig groot meer, omringd door hoge bomen. De vogels stjirpen volop. Het water lokt voor een frisse duik, waar we aan voldoen. Het is tintelend fris op mijn huid, de buitentemperatuur rond de 22 graden in de zon.
Ik heb net wat seringen geplukt voor een lekker geurtje in de caravan.
We rijden vaak op onverharde wegen en produceren stofwolken. Sta je tegen de auto of caravan aan, dan kun je erop rekenen dat je als stofdoek dienst doet. De stof kruipt overal in. Thuisgekomen moeten we de afdichting van de caravan maar eens flink onderhanden nemen.
Morgen een handwasje doen, water genoeg hier.
vrijdag 22 mei 2026
Krootuse bij Wildlife Dreams Estonia.
Onze ervaring in vogelfotografie. Je moet heel veel geduld hebben; de hut waarin we zitten is fantastisch. We schieten door speciaal glas waardoor je geen reflectie ziet en niet blootgesteld wordt aan de elementen. Phil voedert de vogels dagelijks; de kleine vogels laten zich slecht zien, omdat er een rover in de buurt is. Als een specht tegen een boom zit en hij spot de rover, dan bevriest hij, zit doodstil om de aandacht niet te trekken. De hele dag speuren we naar vogels. Al met al een bijzondere ervaring, zeker als we een sperwer voor de lens krijgen.
Gisteren zijn we naar een zandsteen formatie geweest, een hoge klif van 450 miljoen jaar oud. Suur Taevaskoda. We rijen langs de eindeloze gele velden koolzaad. Het was een stevige wandeling door het bos en doodstil. Er zou beren kunnen zitten, maar niets gezien.
Als we bij de caravan zijn, maak ik een snelle preistampot. Lekker met gehakt en kaas.
Mocht je geïnteresseerd zijn in vogels, dan is deze plek in Estland zeker een aanrader. Je kunt ze vinden op het internet onder Wildlife Dreams.











































































