Onderweg van Matsalu naar Tallinn staan we drie dagen aan het Tänavjärv meer. Het is een kraakhelder meer en een geliefde plek van velen die willen recreëren. Op de aanwezige vuurplaatsen wordt behoorlijk ge-BBQed.
We zijn best moe van alle indrukken. Het meer geeft de mogelijkheid om de noodzakelijke spullen te wassen. Lekker te douchen met water dat we verhitten op de kachel. Soms voel ik me in het begin van de 19de eeuw, met het stoken van de kachel voor warm water en het bereiden van voedsel.
Ik heb wat router problemen en dat geeft geklungel om internet weer aan de praat te krijgen.
Op een wandeling na is heel weinig gedaan.
We willen ook nog naar Tallinn en omdat het een afstand is van 65 km, volgens Fred (blijkt toch 103 km te zijn), besluiten we dit vanuit deze plek te doen. Een fototentoonstelling en een KGB museum staan op de wish list. Helaas blijkt de tentoonstelling die dag gesloten. De heenreis bestond uit file rijden en ik vermoed dat ik geflitst ben. De snelheid wisselt hier continu van 90, naar 70, naar 50 of 40.
We parkeren in een parkeergarage, die uitgerust is met gips beelden. Heel spooky als je in het donker naar binnen rijdt en die beelden verlicht ziet.
Het miezert een beetje. We lopen door naar de oude stad. Smalle straatjes met hoge gebouwen.
Het KGB museum is in de kelder van een groot patriciërs huis, waar vroeger de KGB zijn gevangenis had en het hoofdkwartier.
In de cellen zijn de verschillende verhalen van mensen die hier vastgezeten hebben en gemarteld zijn. Fred wordt er deprie van, ik bewonder de moed van al diegenen die zich tegen het Russische regime verzet hebben.
We lopen door naar de Alexander Nevski-kathedraal. De kathedraal werd gebouwd naar het model van de Moskouse kerken op verzoek van de Russisch-orthodoxe geestelijkheid. De bouwfondsen kwamen uit het hele Russische rijk. In 1895 werd met de bouw aangevangen. Estland was toen nog Russisch grondgebied. In 1920 werd het land onafhankelijk en wilde men de kerk slopen, omdat het een symbool van onderdrukking was. Door gebrek aan financiële middelen is de sloop nooit doorgegaan.
In een van de straten is een protest en steunbetuiging met Oekraïne bezig. De politie houdt toezicht. Hier weet men als geen ander wat Russische overheersing inhoudt.
Na een paar uur houden we het voor gezien en weer staan we vreselijk in de file om naar de caravan te komen.









Geen opmerkingen:
Een reactie posten