Verder op onze route belanden we bij camping Moto klub Durmitor. Eerst een weg op die stijl omhoog loopt. Smal is en niet op tegenliggers wacht. Als je in Nederland woont, verwacht je zoiets niet. De camping baas verteld trots dat er een groep camperaars onderweg is. Nu die zullen zich toch wel even achter de oren krabben bij aankomst. De camping is een verwaarloosde camping uit de 50ger jaren. De toiletten hebben een ouderwetse stortbak en zijn niet schoon. Ze dienen als bidet en douche. Ik heb geen gebruik van de douche gemaakt. Ik moest er niet aan denken tegen andermans resten aan te kijken.
De camping ligt in de buurt van Black Lake (Crno Jezero), een toeristische attractie en de Durmitor ring.
De eigenaar vertelt, dat je achter de camping rechtstreeks naar het meer kunt lopen. Het zou 20 minuten duren. We vertrekken tegen drie uur, eerst een pad stijl omhoog, dan een langgerekte afdaling, dwars door het bos. Een smal modderig pad, met omgevallen bomen. Het bos volop in herfsttooi. Een uur later bereiken we het Zwarte Meer.
Er zijn nog wat andere toeristen, verder is het rustig. Door de reflectie van de zwarte bodem, lijkt het meer donker gekleurd. We maken wat foto’s en lopen er rond. De duisternis valt snel en ik heb absoluut geen zin via het bos terug te lopen, waar je geen hand voor je ogen ziet. Over de weg is het bijna 6 kilometer, dat is dan de betere optie. Nu het was een terug tocht wel. Bergje op, bergje af, mijn camera rugtas weegt lood. Voeten pijn, knieën al niet veel beter. Tegen 7 uur zijn we thuis. Uitgeput.
De dag erna rijden we de Durmitor ring 89 km. Het is een smalle weg met de benodigde gaten en echte haarspeldbochten. Het uitzicht is werkelijk fantastisch mooi. Een echte aanrader. Eerst door de bossen, dan over de hoogvlakte die als een maanlandschap zich manifesteert. Je ziet de Tara kloof van bovenaf, de sneeuw op de bergen. De foto’s zeggen genoeg.
Vandaag zitten we in de buurt van Mojkovac.
Een prima camping, we mogen douchen in een appartement, waar het warm is. Er is een keuken met een groot Aga fornuis, die voor de warmte zorgt.
Zoals gebruikelijk krijgen we een drankje aangeboden. Fred zoekt een glas en trekt de afzuigkap van de muur. Die valt op het fornuis en de glasplaat is in gruzelementen. Super vervelend. Volgens de dochter des huizes was het fornuis aan vervanging toe en doet men er niet moeilijk over. Toch voelt het niet fijn. Tijdens het eten komt ze met brood en kaas aan. Wat een vriendelijkheid hier.
Ik vergeet helemaal te vertellen dat het hier barst van de zwerfhonden en zwerfkatten. Deze wilde graag mee.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten