Budapest.

Met de bus naar Budapest vanuit de camping heeft ook wel iets. Bejaarden reizen gratis zouden ze bij ons ook moeten doen. De wielen van de bus lijken vierkant, het host en klotst. Later met de tram dezelfde ervaring. 

De rit duurt een half uur, waarna we op een groot metro station aankomen. Hier overstappen naar bus of metro. We moeten de M4 hebben. Google maps geeft de nodige aanwijzingen, maar werkt niet ondergronds. Uiteindelijk ergens uitgestapt en dan sta je meteen midden in Budapest..

.

We kijken onze ogen uit, zoveel decoraties op de huizen. Het zindert  van Barok. Enorme gebouwen uit de tijd van weleer. Een drukte van belang. 

Er zijn dure winkels en goedkope winkels. Van Louis Futon tot C&A. 

Veel restaurants met volle terrassen. We slenteren door de stad zonder enig plan, dat gebeurd ons meestal, omdat we zo reizen.

 

Op de Donau kun je een rondvaart boeken of met een gids de stad in gaan. Je kunt fietsen en stepjes huren, maar Fred fietst/stept niet graag in de drukte.

Over de Donau de beroemde groene brug en de witte brug. Aan de overkant het indrukwekkende parlementsgebouw. Op de heuvel het vissers Bastion. 

Hieronder een foto van het monument voor de waterbron op  de Géllertberg waar de thermale baden van de Géllertberg zich bevinden. Helaas hebben we geen badpak bij ons. Rechts zie je nog een stukje van de groene brug.

We lopen de gigantische markthal in. Je wordt bedolven onder de etenswaren, heel veel slagers, kruiden stallen met paprika in allerlei soorten. Op de tweede verdieping souvenirs,matroesjka poppetjes, hoeden, petten en tassen met Budapest erop. Kleding (Made in China), schoenen en gereedschap. We hebben dit snel gezien, het is er zo druk. 

Een lokale lekkernij is de ronde Chimney cake, die gebakken wordt op een houten conische stok. Je kunt hem overal kopen, gevuld met Nutella, ijs, jam en vele andere zoetigheden.

Tegen half zeven gaan we op weg naar huis. De metro is snel gevonden en na een korte rit staan we op het grote metrostation van Budapest. Dan begint de puzzel om het bus station te vinden. Eerst zijn we aan de ene kant van het station, dan aan de andere. Geen bus te zien. Nogmaals het station in, we vragen het her en der na, maar of men spreekt geen Duits of Engels of men weet het niet. Na lang zoeken vinden we een behulpzame Hongaarse jongen, die het busstation vindt via Internet. Het ligt achter een groot gebouw, onzichtbaar voor het oog. Fred had weinig geduld en was al vooruit gegaan. Ik vond dat niet aardig van hem, want de jongen deed echt zijn best. Dan roept Fred dat hij de bus naar Érd vindt, de omgeving waar de camping is. In de bus, voel ik onraad, omdat Google maps iets anders zegt. Dus is mijn vraag, weet je het zeker? Na twee haltes weet ik zeker dat we verkeerd zitten, uitstappen bij een overstap plaats. 

Inmiddels ben ik er achter hoe Google maps met openbaar vervoer werkt, voor alles is een eerste keer. We moeten een andere lijn hebben. 10 minuten lopen. Om een lang verhaal kort te maken, die verbinding is het ook niet, want de laatste bus was al weg. Dus weer een eind lopen met behulp van Google, die door de duisternis de lifeview niet helemaal betrouwbaar kan inzetten. Uiteindelijk zijn we thuisgekomen. Als hij dan ook nog zegt dat we uit de bus moeten stappen, hij hield de haltes bij en dan blijkt dat dit toch 1 km te vroeg is, baal ik goed. Mijn voeten zijn al kapot van het vele lopen. Gelukkig is er een bakker open, daar kopen we pizza en een lekkernij. Volgens Fred was de Lidl om 19:00 uur gesloten. (Ook niet waar). Een dikke 18000 stappen op de teller. 

De volgende dag heb ik uitgeplozen waar ik heen wil, nu we een eerste indruk van de stad hebben. Het Pantoom museum gehuisvest in een sprookjes achtig gebouw. Je komt binnen in een grote zaal, waar door lichteffecten Budapest veranderd in een surrealistische stad. je loopt verder naar de tweede verdieping over een trap waar water overheen vloeit. In diverse zalen wordt gespeeld met spiegels of interactie met de warmte van je lijf. Allemaal heel bijzonder. 

Na een heerlijke huisgemaakte Icetea gaan we verder.

Naar het Vissersbastion, een romantisch uitkijkplatvorm op de Burchtheuvel en vernoemd naar de visserijgilde. Het is een architectonisch complex van torens trappen en bogen, met uitzicht op de Donau en het parlementsgebouw. 

We vinden een Italiaans restaurant waar we een heerlijke maaltijd nuttigen.

‘s Avonds lopen we door naar de bruggen om nachtfoto’s te kunnen maken. Al met al een welbestede dag. En we weten nu de weg naar huis, dat scheelt.

De derde dag in Budapest brengen we door bij het parlementsgebouw. Het is enorm. Wat een bouwwerk. Op het grote plein ervoor staan standbeelden, meters hoog. We zouden ook nog naar het nationaal museum gaan, maar de tijd glipt door onze vingers. Het is te laat om nog iets te ondernemen, om zes uur gaan de musea dicht. De lucht betrekt behoorlijk. We gaan terug naar de camping met de metro ipv de bus. Nieuwe ervaring. Ik vind een steakhouse waar we een heerlijke maaltijd nuttigen met een glas wijn en een Hongaarse trifle toe. 

Ook al ben ik geen stadsmens, Budapest is de moeite waard, zoveel te zien wat een grandeur van weleer. 

Nu door naar Tsjechië. We zien wel wat het volgende doel wordt. Het is veel kouder geworden en regelmatig regent het. Budapest deed welvarend aan, maar als we naar het noorden rijden door kleinere dorpen, zie je vervallen huizen of industrie gebouwen die verlaten zijn en op instorten staan.