We komen in contact met een Nederlandse Fransman. Hij woont in Corsica, om het nog verwarrender te maken en heeft een Hongaarse vriendin. Ze kamperen met een zelfgebouwde houten camper, die op een Mercedes onderstel staat. Ze reizen een half jaar per jaar en leiden een vrij leven. In Corsica wonen ze in een zelfgebouwd huis op 18 hectare grond. Hij raadt ons aan om naar het Oosten te rijden. Ze hadden daar gestaan op een camping die Vinez heet, tegen de Oostenrijkse grens aan langs de wijnroute.
We vertrekken de volgende dag. Het landschap verandert in ruimere dalen en glooiende heuvels. We proberen de snelweg te vermijden om meer van het land te zien. Dat kost veel tijd, tegen vier uur komen we op de plaats van bestemming. Er is hier niemand, maar een telefoontje maakt duidelijk, dat de baas er vanavond weer is en dat we een plekje kunnen zoeken. Het is voor ons een beetje onduidelijk waar de plaatsen zijn soms is er een stukje gemaaid. De camping ligt op een berg en het mooiste uitzicht is bovenaan.
Fred denkt dat we er wel kunnen staan, ik heb mijn bedenkingen, want het is wel erg smal om te draaien. Onze combi is bijna 10 meter lang en doe het maar op een weggetje met een stijle helling van krap 3 meter breed. Dus wordt het geklungel. Na veel scharen met de auto en de caravan, enige mogelijkheid als je niet kunt strekken, koppelen we de caravan af. De rest wordt handkracht en dat is best zwaar. Gelukkig staat de caravan op een lichte helling, dat helpt mee. Anderhalf uur later zijn we gesetteld en belonen we ons met een flesje heerlijke witte wijn uit het camping winkeltje. Je schrijft in een boek wat je hebt genomen, dat wordt later verrekend. 's Avonds vertelt de eigenaar dat dit een tent plek is en dat niemand zich hier waagt met een caravan. Hij snapt onze keuze wel.
Nogmaals ons uitzicht is fenomenaal.
De dag erop naar Maribor, de tweede stad van Slovenië. Het heeft een hoog Oostblok gevoel valt tegen qua architectuur en is weinig interessant. Na boodschappen gedaan te hebben terug naar de camping.
De volgende dag maken we een flinke wandeling door de wijngaarden. We zijn echte platlanders, want het is behoorlijk puffen om boven op de bergen te komen.
Vandaag een tour gemaakt naar een kasteel, dat gesloten was en omgebouwd tot hotel, misser voor ons en daarna door naar een openlucht museum, gerund door een alternatief persoon.
Hij heeft op zijn terrein houten gebouwen geplaatst, die ieder een eigen functie hebben zoals woonhuis, spinnerij, houtzagerij, wijnmakerij etc. Daarin staan aangeklede poppen en de bijbehorende attributen. Het doet aandoenlijk aan, vooral het schooltje, waar de meester met een rietje voor de klas staat. De paddestoelen platen aan de muur zijn herkenbaar.
In een klein dorpje Sant Veit am Vogau (Oostenrijk) komen we een kerk tegen met twee kerktorens. Hij is geel geschilderd, binnen is het allemaal goud wat er blinkt. Puur barok.
Op het plafond religieuze afbeeldingen.
Op de terugweg rijden we dezelfde route over onverharde paden als op de heenweg. De weg gaat over een bergkam met een prachtig uitzicht. Her en der een woning en alles straalt rust uit. Hier is echt ruimte, wat doen we verkeerd in ons overvolle Nederland?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten