We laten Riga achter ons en gaan naar de meren van Ermistu. Een bekend natuurgebied, ongeveer 5 kilometer van de kust. In heel Estland zijn door Staatsbosbeheer eenvoudige kampeerplaatsen gecreëerd, die bestaan uit een vuurplaats, een natuurtoilet en één picknicktafel. Verder is er niets, maar je kunt er legaal staan in een heerlijke rust.
Het is koud als we er zijn. De wind is guur en de gevoelstemperatuur ligt op -10 graden. Volgens de weerberichten verbetert dit niet de komende dagen. Na twee dagen min of meer binnen blijven, wat lezen en een loopje gaan we verder.
Richting het binnenland naar het natuurgebied Soomaa. Onderweg is er voldoende te zien. Kleine dorpen, heel veel bossen. Prachtige bomen die zich solitair afsteken tegen de lucht.
Estland bestaat uit 50 à 60% bos, ongeveer 2,2 miljoen hectare. De meest voorkomende boomsoort is den, spar en berk.
Wij profiteren van al dit hout door dagelijks te koken op de houtkachel en het warm te stoken in de keukentent.
We zijn bij het informatie centrum van het park langsgegaan. Het wordt betiteld als een wilderness park. De oppervlakte bedraagt ongeveer 400 km2. 80% bestaat uit wetland (laagveen) en moerassen met seizoensgebonden overstromingen, die tot 17.000 ha kunnen bedekken. Vroeger stonden er verspreid over het gebied boerderijen, maar die zijn nu allemaal verlaten en vervallen. Tijdens de Russische bezetting, die eindigde in 1997, zijn bewoners gedeporteerd naar Siberië. Daardoor verminderde het aantal bewoners van het gebied drastisch. Er kwamen geen nieuwe bewoners, met als resultaat dat nu iedereen er weg is. Vroeger waren de boerderijen welvarend.
We staan op een leuke, mooie plek, uitkijkend over het veen. Vanmorgen vroeg opgestaan (6 uur) om naar een meer te rijden in het veen, het laatste stuk te voet. Dit was een aanrader van het informatie centrum. Het was een zeer modderige wandeling met een pad door het laagveen. Fred zei dat het meer wel veel moest brengen om zo een toer uit te halen. Het meer was prachtig, heel sereen. Ergens waren een paar eenden, maar verder was er niets. We genoten op een bankje van de rust. Het bos rondom het meer is bijzonder dicht. Heel veel mos en dode takken. Helaas heb ik weer een modderbad genomen toen mijn schoen vast bleef zitten. Door de rugzak, heb je zo een raar evenwicht en dan wil ik natuurlijk ook nog mijn camera beschermen. Het kostte veel moeite om weer op de been te komen. Tegen een uur of 10 weer naar de caravan, maar eerst diesel tanken voor de kachel. Die begaf het vannacht wegens gebrek aan brandstof. Dan daalt de binnen temperatuur fors tot 10 graden. Ik heb het dan echt koud. We blijven hier nog een paar dagen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten