Reis door de Baltische staten 2026.

 We zijn vanmorgen om 7 uur op pad gegaan, wat best vroeg is voor ons. Normaal gesproken vertrekken we later, maar deze keer wilden we een flinke afstand afleggen om door Duitsland te komen. Na 719 km vonden we een rustig plekje in het bos om te overnachten. Onderweg hebben we nog even boodschappen gedaan en drie keer getankt. De benzineprijs in Duitsland is onder de 2,10 euro.

Autorijden op de snelweg kan best saai zijn, dus ik heb de rit een beetje opgefleurd door een dutje te doen. Thuis heb ik niet goed geslapen, ik lag te piekeren over wat er nog mee moet en mijn voeten deden pijn.

Tussen de middag hebben we frietjes en een schnitzel gegeten bij een benzinepomp. We vonden een plekje bij Bad Saarow in Duitsland. Een stukje open land omrand door bomen. Er wordt hier veel gekapt voor de bosbouw, dikke stammen op de grond die keurig gestapeld zijn. Na een wandeling door het bos, waar we veel vogels hebben gehoord, zijn we de caravan ingekropen. Het is hier heerlijk rustig. De vermoeidheid begint toe te slaan, we gaan vroeg naar bed.

‘s Ochtends zie ik een rode eekhoorn hoog in de boom klimmen. De vogels twinkelieren hier, ik houd van de volledige eenzaamheid en rust. De Poolse grens is relatief dichtbij. De benzine is spotgoedkoop in Polen voor onze begrippen, €1,5. Het wegennet is uitstekend. Langs de weg zijn overal goede, royale parkeerplaatsen, zelfs de toiletten zijn keurig schoon. De benzine en stations zijn goed uitgerust en je kunt er eten voor een schappelijke prijs. Hier maken we dankbaar gebruik van. De avonden zijn nog fris en het scheelt als je niet warm hoeft te koken.

Met een caravan ligt de snelheidslimiet op 80 km in Polen. Rustig doorkachelen om kilometers te maken. Tevoren had ik een e-toll app aangemaakt, die wordt hier de norm, soms zijn er nog bemande poortjes. Als we net onder Warschau zijn, besluiten we te stoppen. Dit gebied is behoorlijk bebouwd, het wordt een camping. Veel keuze is er niet.

 Bij de ouderwetse, smoezelige receptie zit een mafia-achtig figuur met een zonnebril op. We rekenen 40€ af voor een nacht. Dat is wel de hoofdprijs, maar we hebben geen keuze. Het toiletgebouw is achterhaald, maar de douche is heerlijk warm. Dat maakt veel goed. Uit het nabijgelegen café schalt muziek. We zijn weer terug in de beschaafde wereld. 

Maandag 13 april willen we Litouwen bereiken. Het is druk op de weg, erg veel vrachtverkeer. Tot onze verbazing is er geen grenscontrole bij Litouwen. Bij de overgang van Polen naar Duitsland stond er een kilometer lange file. 

Onderweg luisteren we naar een podcast. Rond vijf uur zijn we het rijden zat en zoeken een plekje. We staan nu op een grote open plek in het bos. Er is hier video-bewaking;). Na een wandeling hebben we de luifel uitgezet en onze houtkachel geïnstalleerd. Hij verspreidt een aangename warmte. Stoeltjes erbij, kopje thee en een kaasboterham maken de kampeerervaring helemaal

Vanmorgen vroeg kwamen vier mensen ons begroeten. Je verstaat niets van het taaltje hier. We kregen een hand. Brede glimlachen, veel tanden ontbraken. Het kwartje valt niet, dat we ze niet kunnen verstaan. Ze halen tuingereedschap uit een loods. Bladharken o.a. en zetten het gereedschap tegen een boom, vervolgens nemen ze plaats op de bankjes. Een gaat in het zonnetje liggen slapen. Ik vermoed dat ze te werk gesteld zijn via een sociale werkplaats. Maar bladharken, ho maar.:)

Toch een bijzonder moment.